Unang-una, as much as gusto kong magbigay ng credit sa kumuha ng mga photos na ito, hindi ko talaga alam sino kumuha. Sa mga pasa-pasa lang ng email ko nakuha ito. Salamat kay Ate Dawn at kay Busby SEO Challenge sa mga photos. Nakakatawa, nakakaaliw, kaya post ko dito.
So laging magdala ng kasama para tumingin! :)
Aba, anong malay mo, baka tamaan ka kapag bumalik sa taas.
Sa mundo ng internet nakakakuha ka ng mga pasalin salin na email. Forwarded mails ang tawag doon. At isang email ang nakatawag pansin sa akin hindi dahil sa galing ito sa isang mahal sa buhay ngunit dahil sa nilalaman nito. Ako ay napaisip at napatawa. Maaring sa iba hindi ito nakakatawa pero tunay na mga gawi at kasanayan na kalimita’y makikita, mapapansin at masisilayan sa isang pinoy na katulad ko. Kung sakali man may mabalintunaan sa kahibangang aking inilathala dito. Ito po ay isheni-share ko lang at walang halo itong pang uyam… ika nga ng mga puti ‘just for fun‘.
Sadya nga bang mahirap pasukin ang White House ng isang amerikanong may dugong pinoy? Alamin ang sampung rason bakit nde pwede maging presidente ng America ang dugong pinoy na amerikano.
Only in the Philippines! Dito ka lang makakakita, dancing prisoners all prisoners join in unison to dance Thiller, the 1980’s pop song by Michael Jackson. Akala ko ba mga preso puro away lang ginagawa. Aba maganda ito! May unity ang mga prisoners even inside the prison. Ayus! Pinoy Prisoners! Isulong!
Kaya’t mahal na mahal ko ang Pilipinas. Paraiso pa din ito sa akin. Ang Paradise Philippines. Kahit mahirap, masaya pa din. Kahit madaming gulo, masaya pa din. My true Paradise comes from the happiness in the Philippines.